Βιτρώ

Υαλουργία είναι μια μορφή ζωγραφικής πάνω σε γυαλί που επιτρέπει στο φώς να το διαπερνά.

Αυτή η τεχνική ζωγραφικής πάνω σε γυαλί καθιερώθηκε να λέγεται Βιτρώ.

Συγγενεύει με τη ζωγραφική και ψηφιδωτά, είναι συνδυασμός αυτών των δύο. Χαρακτηριστικό δείγματα υαλουργίας είναι σχεδόν ολα τα παράθυρα των ναών της Ευρώπης. Αυτή η τεχνική διαθέτει μακρά ιστορία αλλά με το πέρασμα των χρόνων έχει υποστεί πολλές διαφοροποιήσεις στη θεματολογία και στην τεχνική.

Στην εποχή μας ο όρος Βιτρώ (υαλουργία) περιλαμβάνει φωτιστικά καθρέφτες και άλλα αντικείμενα.

Η Βιομηχανική επανάσταση του 19ου αιώνα και οι κοινωνικές τριβές απομυθοποιήσει την τέχνη του βιτρώ. Ας ρίξουμε μία ιστορική ματιά στην τέχνη της υαλουργίας.

Ζωγραφική σε βότσαλα

Θάλασσα καί παραλία, εκτός από χαλάρωση και μαύρισμα σας δίνει και κάτι άλλο. Σας δίνει την χαρά τής δημιουργίας, αφού έχετε μαζέψει μία σακούλα με βότσαλα.

Η εύκολη λύση είναι να πάρετε βάζα και να τα γεμίσετε με άμμο βότσαλα και κοχύλια. 

Μπορείτε όμως να μεταμορφώσετε τα βότσαλα που μάζεψατε από την παραλία σε μικρά έργα τέχνης.

Αυτό πού θα χρειαστείτε είναι: Ακρυλικά χρώματα νερού, ανεξίτηλος μαρκαδόρους, βερνίκι, πινέλα, κόλλα για εξωτερικούς χώρους (εάν θέλετε να κολλήσετε δύο ή περισσότερα βότσαλα), σύρμα για τα πιάτα εάν θέλετε να κάνετε τα βότσαλα ποιο λεία.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή αφού απλώσετε τις εφημερίδες εκεί που θέλετε να δουλέψετε. Βάλτε τα πλυμένα και στεγνά βότσαλα πάνω στις εφημερίδες και αφήστε την φαντασία σας ελεύθερη. 

Μπορείτε να ζωγραφίσετε οτιδήποτε από πουλιά μέχρι δράκους. Αφού ολοκληρωθεί το έργο σας αφήστε το να στεγνώσει καλά και το περνάτε ένα χέρι βερνίκι για προστασία τού χρώματος και περισσότερη λάμψη.

Η πέτρα ή το βότσαλο που μόλις ζωγραφίσετε μπορεί νά γίνει πρες παπιε για τό γραφείο, για τό τραπεζομάντηλο στην βεράντα, μαγνητάκι για το ψυγείο, ακόμα και δώρο, τα πιο μεγάλα βότσαλα ή πέτρες μπορούν να γίνουν στοπ για τις πόρτες όταν αερίζετε ένα δωμάτιο.

Εάν έχετε πρόβλημα με το σχέδιο υπάρχει και η λύση του decoupage.

Φωτογραφία Μόδα

Υπάρχουν πολλά είδη φωτογραφίας ανάμεσα τούς είναι καί η φωτογραφία της Μόδας ή οποία συλλαμβάνει με ένα κλικ ρούχα, υποδήματα, αξεσουάρ, μακιγιάζ, χτενίσματα και αναλογίες σώματος.
Όλες αυτές οι φωτογραφίες αναπαράγονται και τυπώνονται σε διάφορα περιοδικά Μόδας. 

Virginia Oldoini.

Ο Adolphe Braun  δημοσίευσε ένα βιβλίο με 288 φωτογραφίες της Virginia Oldoini (Countess di Castilione). Οι φωτογραφίες απεικονίζουν το επίσημο ένδυμα της Κόμησας για αυτό το λόγο θεωρείται το πρώτο μοντέλο μόδας. Οι πρώτες δεκαετίες του 20 αιώνα με την εξέλιξη της τεχνολογίας στην εκτύπωση έκαναν την εμφάνιση οι πρώτες φωτογραφίες μόδας στα περιοδικά.
Η φωτογραφία μόδας πρωτοεμφανίστηκε σε γαλλικά καί αμερικανικά περιοδικά. 

Condé Nast

Ο Condé Nast όταν ανέλαβε το περιοδικό Vogue συνέβαλλε και αυτός με τόν τρόπο του στην φωτογραφία μόδας. 

Edward Steichen.

Το 1911 ο Edward Steichen (φωτογράφος) προωθεί τη μόδα ως τέχνη με τη χρήση της φωτογραφίας. 

Ο Steichen πήρε φωτογραφίες από τα φορέματα του σχεδιαστή 

μόδας Paul Poiret.

Paul Poiret.

Το 1936 γίνονται οι πρώτες φωτογραφίες μοντέλων στην παραλία. Από το 1939 καί μετά η φωτογραφία μόδας έρχεται σε δεύτερη μοίρα λόγο του 2ου πολέμου.

 Στο Παρίσι ο κύριος οίκος μόδας έχει απομονωθεί από τις Η.Π.Α. με το Vogue Paris το οποίο για ένα χρονικό διάστημα παραμένει κλειστό.

Cecil Beaton.

Η μόδα είναι άφθαρτη ρητό του Cecil Beaton. 

Τα τελευταία χρόνια η φωτογραφία μόδας απέκτησε μεγαλύτερη δημοτικότητα λόγω τού διαδικτύου και ηλεκτρονικού εμπορίου.

Graffiti

Τό Graffiti απέκτησε διαφάνεια.

Ches (Ρώσος καλλιτέχνης).

Με τη λέξη Graffiti το μυαλό πάει σε τοίχους, κτήρια, ακόμα και κάδους απορριμμάτων που με χρώμα μεταμορφώνεται σε έργο τέχνης.
Ο καμβάς του καλλιτέχνη είναι η πόλη και και ότι του παρέχει αυτή (κτήρια, μάντρες, γέφυρες κ.λπ. )
Δύο Γάλλοι καλλιτέχνες του Graffiti ο Astro και ο Kanos είχαν μία απλή ιδέα. Η ιδέα αυτή μπορεί να επεκτείνει την τέχνη του Graffiti και εκτός πόλης μέσα στην φύση. Ο καμβάς ζωγραφικής θα είναι το σελοφάν (λεπτή μεμβράνη ή φύλλο, συχνά διαφανές. Ονομασία πού δόθηκε το 1911 από τον Ελβετό χημικό Jacques E. Brandenberg πού τό κατασκεύασε, η χρήση του είναι για συσκευασία τροφίμων, υλικών κλπ.)

Αυτή η τεχνική τού Graffiti λέγεται Cellograff. Αυτό πού χρειάζεται ο καλλιτέχνης είναι δύο κορμοί δέντρων ή δύο υποστηρίγματα. Η διαδικασία είναι απλή δένουν σφιχτά το σελοφάν ανάμεσα σε δύο κορμούς δέντρων ή υποστηριγμάτων και χρωματίζουν τό σελοφάν. Η μίξη των χρωμάτων με την γνήσια ομορφιά της φύσης σε σχέση με το σελοφάν δίνει μία άλλη διάσταση στο Cellograff.